Sersem

sevdin yıkık şehirlerin çapulunu
aldın kırık akılların haracını
örse vurup çektiler her gününü
ne şehir doydu hamlığına ne akıl
uydurduğun bir yalan
kader bir hamaldır keder bir umman falan
sonsuzluğa doğru bulanmadan donmadan filan
inanmadın uyumadan
akışını kesmedikçe değilsin bir nehir
suyuna kıymadıkça yok sırtında o deniz
kıskandıkça nasıl da cahilsin
ne büyük saadet bilsen ki hepsi senin
sokakların uykusuzluğun sersemliğin

Ekrem Düzen