Vilyam Şekspir’in 123. Sone’si

123. Sone

No, Time, thou shalt not boast that I do change:
Thy pyramids built up with newer might

To me are nothing novel, nothing strange;
They are but dressings of a former sight.

Our dates are brief, and therefore we admire
What thou dost foist upon us that is old,

And rather make them born to our desire
Than think that we before have heard them told.

Thy registers and thee I both defy,
Not wondering at the present nor the past,

For thy records and what we see doth lie,
Made more or less by thy continual haste.

This I do vow and this shall ever be;
I will be true, despite thy scythe and thee.

 

Kibr’eyleme ey Zemân, umma bizden tenâvüb:
Ehramların telifi tâze kuvvet elindedir;

Âsâr-ı ibdâ mı ki olsun şâyân-ı taaccüb,
Enzâr-ı sâbık tebdîl-i kıyafet halindedir;

Zevâl-i ömrü i’tizâr bilüb mütehayyiriz,
Eğer jinde ihzâr etsen bize eğer jülîde;

Emel-i hâtra muvafık idüb mütehayyiliz,
Lugât-ı kadîmden sebebdir kelam-ı cedide;

Rûyun birle rûznâmçen dahi vermem icâzet,
Ne geşt iderüm günde ne tecessüs evvele;

Suhûf-u kuyûdun ekzeb-i kâzibden ibaret,
Aleddevam gâilendir bu gîrûdâr velvele;

Menem sâdık-ül kavl, müridiyem şol hâs ahdın;
Men dürüstem, anûduyem hâmil-i dâs-ı hassâdın.

 

 

No, Time, thou shalt not boast that I do change:
Thy pyramids built up with newer might

To me are nothing novel, nothing strange;
They are but dressings of a former sight.

Our dates are brief, and therefore we admire
What thou dost foist upon us that is old,

And rather make them born to our desire
Than think that we before have heard them told.

Thy registers and thee I both defy,
Not wondering at the present nor the past,

For thy records and what we see doth lie,
Made more or less by thy continual haste.

This I do vow and this shall ever be;
I will be true, despite thy scythe and thee.

 

Boşa kostaklanma ey Zaman, ben değişirim diye;
Ehramların dikilmiş olsa da taze nefesle,

Bana tuhaf gelmez bu, saymam hiç yeniye,
Eski kalıba yeni kumaş biçmişsin hevesle.

Ömrümüzün kısalığındandır dönmemiz şaşkına,
Eskinin nesini çıkarıp atsan kolumuza;

Ve sanırız ki serilmiştir gönlümüzün aşkına,
Sanki bu sözler hiç çıkmamış gibi yolumuza.

Defterinin de senin de canın cehenneme,
Ne bugüne merakım var ne evvele;

Sayfaların yalan, yazdıkların hep düzmece,
Bitmeyen telaşından yapılmış bir velvele.

Benim, sahip olan ve sadık kalacak andına,
Dosdoğru duracağım, tırpanınla senin inadına.

 

 

Vilyam Şekspir’den çeviren Ekrem Düzen

Image credits: Alisa Gonzalez; Returned (Artist’s special personal permission.)

Güncelleme: 24.11.2012

 

Yorumlayınız:

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: